ŞİİR SOFRASI

  BABAMIN MEKTUBU   Oğulcanım, Sevgili oğlum… Ayrılık rüzgarları esiyor artık Dönülmez bir yoldayım  Ve sonuna yaklaştım yolun Yolun sonu büyük bir yardır, uçurumdur Yani benim çukurumdur Yol bitecek Aramıza kara toprak girecek Ve bu yaşlı beden, sonsuzluğa yürüyecek artık Farkında mısın bilmiyorum Ama bildiğim şey; Hayat denilen bu kısa yolculuğu anlamakta zorlandığındır Unutma ; Ne kadar çabuk doldurursan heybeni, yani bilgini, tecrübeni Hayat da o denli çabuk yükseltecektir seni Bilmelisin ki gençlikte günler kısa, yıllar uzundur Yaşlılıkta da günler uzun, yıllar kısa Ayarla kendini bu gidişe bu hıza Ve tökezlemek istemiyorsan hayatta Bin bilsen de bir bileni dinle, mutlaka Rehber edin kendine zamanda senden önde gidenleri Büyükleri Güven olsun en önemli erdemin Arkasında dur verdiğin sözlerin Başkalarına güvendeyse mutlak olmalı bir fikrin Her tatlı söze, her gülen yüze de aldanmayasın, biliyorsun..  Kuyruğunda ...

  YİTİK KUŞAK Tüfek icat oldu mertlik bozuldu Teknoloji geldi, kuşak kayboldu Makineler yapar oldu her işi Artık iş bulmak, mucize oldu Kapattık biz de çocuklarımızı altın kafeslerine Koyduk tabletlerini önlerine Bastık uyuşturucuyu beyinlerine Akşamdan sabaha oyun Sabahtan akşama oyun Hayat oyun demek, hayat eğlence Getirdik her şeyi önlerine Lak dedi ekmek verdik Luk dedi su Acıktı yedirdik, üşüdü giydirdik Yorulmasın Islanmasın Terlemesin Hastalanmasın Aman ha aç kalmasın !  Bütün yanlışlarını sildik her zaman Yükledik kendi doğrularımızı çocuklarımıza Hep koruduk, kolladık..  Uşağı olduk onların !  Görev sanıyorlar artık tüm yapılanları Geçinmek nedir, yok farkındalıkları Bağımlı oldular oyunlarına, eroin misali Savaş çıkmış kime ne ! İnsanlar ölüyor ona ne ! Ekmeğe zam gelmiş, neyine ! Yeni bir oyun çıkmış ! Hani, nerede ?! Oyun tadında öğrettik yaşamayı Film tadında izlettik bütün hayatı Göster...